
Odporność jelitowa u świń: niewidzialna bariera wspierająca zdrowie i wydajność
Odporność jelitowa to złożony układ składający się z barier fizycznych, komórek odpornościowych, receptorów i mikroflory.

Odporność jelitowa to złożony układ składający się z barier fizycznych, komórek odpornościowych, receptorów i mikroflory.

Ocena zmian w płucach podczas uboju jest przydatna do monitorowania ich rozwoju w czasie, a tym samym do oceny skuteczności środków wprowadzonych w celu zwalczania tych chorób.

Biorąc pod uwagę rozprzestrzenianie się afrykańskiego pomoru świń (ASF) na całym świecie w ostatnich latach, czy jesteśmy przygotowani na to zwiększone ryzyko?

ASF nigdy wcześniej nie rozprzestrzenił się tak szeroko na całym świecie. Nie jest kwestią, czy wirus dotrze do nas, ale kiedy to nastąpi. Najnowsze ogniska choroby wykryte w Europie mogą dostarczyć cennych informacji, ponieważ wirus czai się w ukryciu.

Wysoka czułość, swoistość i przystępna cena sprawiają, że test ELISA jest nieodzownym narzędziem w rutynowych badaniach laboratoryjnych. Niniejsza infografika w przystępny i obiektywny sposób wyjaśnia mechanizmy działania, składniki i główne odmiany tego testu.

Kiedy straty i koszty wynikające ze złego stanu zdrowia zagrażają obecnej i przyszłej rentowności gospodarstwa, być może należy rozważyć „czystą kartę”.

Szczepienia doustne świń, które wcześniej ograniczały się do patogenów jelitowych, stają się innowacyjną strategią zwalczania chorób układu oddechowego. Wykorzystując potencjał wspólnego układu odpornościowego błon śluzowych (CMIS), nowe preparaty mogą wywoływać reakcje immunologiczne w odległych miejscach błony śluzowej, począwszy od jelit.

Jednym z głównych wyzwań podczas odsadzania jest biegunka, która dotyka prawie 25% prosiąt w krajach europejskich. Obiecującą strategią zwiększającą odporność i pomagającą prosiętom radzić sobie ze stresem związanym z odsadzaniem może być między innymi stosowanie fitogeników.

Dzięki zbadaniu mechanizmów działania wspólnego układu odpornościowego błon śluzowych (CMIS) szczepionki podawane doustnie są w stanie aktywować skoordynowaną odpowiedź immunologiczną w różnych miejscach błon śluzowych w organizmie. W niniejszym artykule wyjaśniamy, w jaki sposób lokalna aktywacja w GALT wyzwala działanie ochronne w odległych tkankach błon śluzowych, takich jak drogi oddechowe, rozszerzając w ten sposób zasięg ochrony immunologicznej.

Choroby układu pokarmowego świń, które wcześniej były traktowane indywidualnie, ukierunkowane na pojedynczy patogen, obecnie tworzą zespół chorób układu pokarmowego, z którym musimy zmierzyć się z różnych perspektyw.

U zdrowych zwierząt wirus PCV2 pozostaje niewykrywalny i powoduje niewielkie szkody. Jednak w przypadku współzakażeń, które aktywują układ odpornościowy, wirus namnaża się i staje się bardziej szkodliwy.

Profesor Nauwynck prowadzi badania nad wirusem PCV2 od momentu pojawienia się chorób związanych z tym wirusem. PCV2 spowodował poważny kryzys w globalnym zdrowiu świń, który ostatecznie został rozwiązany poprzez opracowanie i masowe wprowadzenie skutecznych szczepionek przeciwko PCV2. Jest on doskonałym znawcą tego małego wirusa, który wciąż nas zaskakuje.

Hans Nauwynck definiuje siebie jako wirusologa weterynaryjnego – osobę pracującą w laboratorium, wykonującą precyzyjną pracę niczym chirurg, której celem jest lepsze zrozumienie interakcji wirusów zwierzęcych z ich komórkami docelowymi. Ale to coś znacznie więcej. Jego dogłębna wiedza na temat biologicznego zachowania wirusów pozwala mu w sposób jasny i spójny wyjaśniać wiele „dlaczego”, które są kluczowe dla głębszego zrozumienia patogenezy chorób wirusowych oraz opracowania skutecznych strategii ich zwalczania.

Środki kontroli PRRS zmniejszają również możliwości rekombinacji różnych wirusów typu dzikiego i tworzenia bardziej agresywnych szczepów.

Mutacja genetyczna i ewolucja PRRSV może zachodzić we wszystkich genach. W przeciwieństwie do ORF5, który stanowi tylko około 4% genomu PRRSV, NGS może pozyskać cały genom PRRSV do wykorzystania w badaniach epidemiologicznych.

Mniejsze straty, niższe koszty leków i lepszy współczynnik konwersji paszy skutkują 100% zwrotem z inwestycji w ten program depopulacji i repopulacji.